Dünyada bundan daha güzel bir ses var mıdır?
Elinizi o güzelim tüylerin üzerinde gezdirirken gözlerini yumar ve kendisini güvenliğinize teslim ederek mırlamaya başlar. Adeta “ben de seni seviyorum” der.

Kediler neden mırlar?
Kedilerin neden mırladığı bilim adamlarının da ilgi alanına girmiş ve bu konuda epeyce bir araştırma yapılmış. Görülmüş ki, tüm yavru kediler, mırlama yeteneğine sahip olarak doğuyorlar. Ayrıca tek mırlayan ev kedileri değil, tüm kedi türlerinin mırlama yeteneğine sahip oldukları anlaşılmış.

Kedilerin neden mırladıklarını açıklamadan önce nasıl mırladıklarını açıklayalım. Bu konuda bilim adamları arasında tam bir fikir birliği bulunmamakta. Bilim adamlarının kedilerin mırlama tekniği ile ilgili olarak tek mutabık oldukları husus, kedilerin bu sesi bir titreşim ile çıkardıkları. Bazı bilim adamları gırtlak ya da diyaframın titretilmesi ile bu sesin çıkarıldığını iddia ederken, bazı bilim adamları ise kedilerin göğüs bölgelerindeki kan damarlarını titreterek bu sesi çıkardıklarını düşünüyor.

 Öte yandan kedilerin yüz ve baş kemiklerini harekete geçirerek mırlama sesini çıkardığını düşünen bilim adamları da bulunmakta.

Renk ve biçimlerine göre kedilerin mırlamalarında farklılıklar olduğunu biliyor muydunuz?

Kedilerin mırlama seslerini teybe kaydeden bilim adamları görmüşler ki, kedilerin çıkardığı ses aralığı birbirlerine yakın seyrediyor ve genellikle 20 ila 140 Hz arasında bir titreşim ortaya çıkıyor. Kimilerine göre bu titreşim bir dizel motorun titreşimine eşit, ama bu teyit edilmiş bir bilgi değil.

Kedilerin mırlarken beden hareketleri de incelenmiş ve bazı kedilerin hareketsiz kalırken, bazı kedilerin yeri tırmalama eylemi ile aynı anda mırladıkları fark edilmiş.

Şimdi kedilerin neden mırladığına gelebiliriz. Kediler mırladığında genellikle mutlu oldukları düşünülür. Araştırmalar sonucunda anlaşılmış ki, bu yargı
yanlış değil ama eksik. Kediler sadece mutlu iken değil, aynı zamanda mutsuzken ve acı çekerken de mırlamaktalar. Buna en güzel örnek doğum yapan dişi kedilerin doğum anındaki mırlamaları gösteriliyor. Zira anlaşılmış ki mırlama aslında bir mutluluk eylemi ama aynı zamanda bir rahatlama eylemi. Yani kedilerin -özellikle acı çekerken- mırlayarak aslında acılarını azaltmaya yönelik bir terapi yaptıkları anlaşılmış. Mırlama ile gerçekleşen titreşimin acıyı azalttığı ve kediyi hem fiziksel hem de psikolojik olarak rahatlattığı tespit edilmiş.

Veteriner hekime gitmekten son derece korkan bazı kediler, klinikte son derece huzursuzken, kucağınıza aldığınızda sürekli mırlarlar.

Kedilerin mırlayarak gerçekleştirdikleri bu rahatlatma eyleminin sadece kedilerde değil, insanlar üzerinde de faydası olduğunu düşünenler var. Son yıllarda moda olan “healing yöntemleri”yle kıyaslandığında kedilerin çıkardığı titreşimli sesin, insanlar üzerinde alternatif bir tedavi yöntemi olarak kullanılabileceği, yine aynı çevrelerin iddialarından.

Bir düşünsenize, acılarından ya da üzüntülerinden kurtulmak için biz insanlar ağrı kesicilere, anti-depresanlara koşarken kediler bunu doğal yollardan yapıyorlar.
KAYNAK:Hayvanlar Alemi(PC Türk)

Tatile gitmek ya da evinizi taşımak üzeresiniz ve kendisinden ayrılmak istemediğiniz bir kediniz var. Her şeyden önce kedinizin sizin kadar yollara düşmek hevesinde olmadığım bilin. Gerekli tüm önlemleri aldığınızda onun rahat ve emniyetli bir yolculuk yapmasını sağlayabilirsiniz.

• Petinizin sağlık karnesini yanınıza almayı unutmayın. Mümkünse petinizi check-up için veterinere götürün. Aşı karnesinde eksik aşılar olup olmadığını öğrenin. Bunlardan özellikle kuduz aşısı önemlidir. Ayrıca petinizin tasmasında da onun kimlik bilgilerini ve size ulaşılabilecek adres telefon vb. bilgilerin bulunduğundan emin olun.
• Eğer küçük dostunuz daha önce arabayla seyahat yapmadıysa onu arabaya alıştırmalısınız. Onunla önce kısa mesafeli yolculuklar yapın ve bunu giderek arttırın. Her hayvan seyahat etmeyi sevmez. Petinizi araba tutuyorsa araba hareket halinde değilken onu arabaya alıştırmaya çalışın. Ayrıca veteriner hekiminiz petiniz için ilaç önerebilir.
• Rezervasyonlarınızı yaparken kalacağınız otel, motel veya pansiyon gibi yerlerin pet hayvanları kabul edip etmediğini sorun.
• Petinizin sağlık karnesini yanınıza alınız. Bütün hava yolu şirketleri bu sertifikaları seyahat sırasında istemektedirler. Uçak seyahatinden önce veteriner hekiminizi ziyaret edin. Veteriner hekim petiniz için sakinleştirici tavsiye edebilir. Yine petinizin kimlik bilgileri ve size ulaşılabilecek bir numaranın yazılı olduğu tasma gereklidir.
• Hava yolu şirketlerinin prosedürlerini araştırın. Her şirketin prosedürü farklı olabilir. Onun seyahat sırasında kabinde veya kargoda uçması, taşıma kutusunun özellikleri ve kargoda uçacak ise nasıl besleneceği hakkında bilgi edinmelisiniz.

FHV-1 enfeksiyonlarının en belirgin rahatsızlıkları konjunktivit ve keratitis (kornea yangısı.) FHV-1’e bağlı göz hastalığı geçiren genç kedilerde genellikle her iki gözde de, bazen berrak bazen de bulanık ama sürekli bir akıntı dikkat çeker. Hemen hemen tüm vakalarda burun akıntısı, hapşırık gibi belirtiler de gözlenir.

Ağızda yaralar da oluşabilir. Bir yaşını tamamlamış kedilerde ise belirtiler genellikle tek gözde izlenir ve solunum sistemi ile ilgili semptomlar pek görülmez.

FHV-1, aynı zamanda kornea ülserlerinin de en bilinen sebeplerinden birisi. FHV-1’e bağlı göz ülserleri genellikle çok derin olmaz ancak olaya bakteriler de karışırsa, ülser daha derin ve yaygın bir hale dönüşebilir.

FHV-1’e bağlı göz hastalıkları veteriner hekiminizin kontrolünde kolaylıkla ilaçla tedavi edilebilir. Tedaviye ilave olarak antiviral ilaçlar ve bağışıklık sistemini güçlendiren uygulamaları da sıklıkla önerilmektedir.

Kediler doğaları gereği tüyleri yenilendikçe eski tüylerini dökerler ve özellikle mevsim dönümlerinde dökülen tüylerin miktarı artar. Birkaç basit yöntemi uygulayarak bu tüylerin hem bizler, hem de kedilerimiz için sorun olmasının önüne geçebiliriz.

Kedinizin tüylerini her gün düzenli olarak sık dişli bir tarakla tarayın ya da yumuşak kıllı bir fırçayla fırçalayın. Tarama/fırçalama sayesinde kedinizin kendini yalayarak temizlerken yutacağı tüy miktarını önemli ölçüde azaltmış olursunuz. Kedilerin yuttukları tüyler mide ve bağırsaklarında topaklar haline gelebilir ve ciddi sorunlara yol açabilir. Bazı kediler bu tüyleri bağırsak yoluyla atamadıklarında kusarak çıkarırlar. Her ne kadar bir kedinin tüy kusması pek çokları tarafından doğal olarak kabul edilse de, bu durum kediniz için oldukça sıkıntılı ve zararlıdır. Zira kusma sadece tüylerin çıkmasına değil, besin ve su kaybına da neden olur.

Kedinizi taramanın ya da fırçalamanın bir başka faydası, bu sayede her gün kedinizi kapsamlı bir muayeneden geçirmenizdir. Bunu yaparken kedinizin bir cilt problemi olup olmadığını, üzerine yerleşmiş pire, kene gibi parazitler olup olmadığını, gövdesinde ağrılı bir bölge, şişlik, kabuklanma ya da yara olup olmadığını da görürsünüz.

Ayrıca dökülecek olan tüylerin çoğunu tarak ya da fırçayla alacağınızdan, eve dağılan, eşyalara ya da giysilere yapışan tüy miktarını da büyük ölçüde azaltmış olursunuz. Evinizi sık sık elektrikli süpürgeyle temizlemenin yanı sıra, giysilerinize ve kumaş kaplı yüzeylere yapışan tüyleri temizlemenin en pratik yolu, bir koli bandının yapışkan tarafını kumaşın üzerinde gezdirerek bunları almaktır.

Sağlıklı bir kedinin kürkü parlak ve gürdür. Düzenli olarak fırçalamanıza/taramanıza rağmen kedinizin tüyleri matlaştıysa, her zamankinden çok daha fazla tüy döküyorsa bu bir sağlık sorununun habercisi olabilir. Böyle bir durumda pet shoplarda satılan, parlak ve dökülmeyen tüyler vaat eden ürünleri kullanmak yerine öncelikle muhakkak veteriner hekiminize danışın.

Zehirlenmeler ; sindirim, solunum, enjeksiyon gibi yollarla oluşabileceği gibi, oküler (göz), kutanöz (deri) olarak da oluşabilir. Fakat en sık oral (ağız) yol ile zehirlenmeler görülür. Hayvanlar, kazara gıda özelliğinde olmayan maddeleri yiyerek zehirlendikleri gibi toksik maddelerin yanlışlıkla veya başka kişilerce bilerek gıdalarının içine katılması gibi nedenlerle de zehirlenebilirler.

Zehirlenmelerde haberleşme ve ilk yardım :

Hayvanlarda bir zehirlenmeden şüpheleniyorsa ilk ve en önemli adım, hayvan sahiplerinin hızlı hareket ederek, telefonla acil servislere veya veteriner hekimlerine ulaşmalarıdır. Hasta sahibinin telefonda, karşısındaki hekime sakin ve anlaşılır şekilde hayvandaki belirtileri anlatması gereklidir.

Telefon görüşmesi sırasında aşağıdaki bilgileri vermeniz, hekimin doğru bir karar vermesinde çok yararlı olacaktır :

• Hayvanınızın yaşı, ırkı,cinsiyeti ve yaklaşık ağırlığı,
• Hayvanınızda ne gibi belirtiler gördüğünüz,
• Bu belirtilerin ne zaman başladığı,
• Belirtiler giderek kötüleşiyor mu, yoksa aynı mı seyrediyor,
• Hayvanın zehirlendiğine neye göre karar verdiniz,
• Zehirli maddenin bir kutusu veya şişesi var mı,
• Alınan toksinin miktarını,
• Tarafınızdan hayvana bir ilaç verildi mi,
• Siz veya hayvanınız herhangi bir ilaç kullanıyor musunuz,
• Hayvanınız hakkında, komşularınızdan şikayetçi olan var mı,
• Hayvanınız nasıl bir ortamda barınıyor,

Alınan bu ilk anamnez, teşhis ve tedavide hekime yol gösterici olduğu gibi, yapılacak ilk müdahalede de çok önemlidir. Kliniğe ulaşıncaya kadar hasta sahiplerinin yapacağı bilinçli uygulamalar hayat kurtarıcı olabilir. Hasta sahipleri, zehirlenme yoluna göre, zehirlenmeye yol açan maddenin metabolize olmasını engelleyebilirler.Zehirli maddeye deri yoluyla maruz kalan hastalar hafif pet şampuanlarıyla yıkanabilir. Toz zehirlere maruz kalan hayvanlar ise vakum araçlarıyla üzerlerindeki maddelerden arındırılabilirler. Oküler zehirlenmelerde gözlerin suyla yıkanması gerekir. Oral yolla alınan zehirli maddelerle zehirlenme son 2-4 saat içinde şekillenmişse hayvanlar kusturulabilir, fakat kusturmanın zararlı olduğu durumlar da vardır : (Azalmış yutkunma refleksi, çırpınmalar, solunum zorluğu, düşük kalp atışı, yoğun halsizlik, tavşan ve rodentlerde sakıncalıdır.)

Özellikle organik fosforlu ve pyretrin zehirlenmelerinde hastalarla temas edilmesi halinde, hasta sahiplerinin de etkilenebilecekleri unutulmamalıdır.